பிசா கோபுரமும் தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலும் - காலத்தைக் கடக்கும் கலைக்கட்டிடங்கள்!

பிசா கோபுரமும் தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலும் — காலத்தைக் கடக்கும் கலைக்கட்டிடங்கள்!

தஞ்சாவூர் / பிசா, அக்டோபர் 20:

மனித கலைநயத்தையும் கட்டிடத் திறமையையும் பிரதிபலிக்கும் இரு அற்புதமான நினைவுச்சின்னங்கள் — இத்தாலியின் பிசா கோபுரமும், இந்தியாவின் தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலும் — தங்கள் தனித்துவமான வடிவமைப்புகளால் உலக வரலாற்றில் இடம்பிடித்துள்ளன.

பிசா நகரத்தில் அமைந்துள்ள பிசா கோபுரம் (Leaning Tower of Pisa), கி.பி. 1173ஆம் ஆண்டில் கட்டத் தொடங்கப்பட்டு 1372இல் முடிவடைந்தது. சுமார் 56 மீட்டர் உயரமுள்ள இக்கோபுரம், மணிக்கோபுரமாக (bell tower) பயன்பட்டது. ஆனால், கட்டுமானத்தின் போது நிலத்தடியில் ஏற்பட்ட சாய்வு காரணமாக இது உலகம் முழுவதும் “சாய்ந்த கோபுரம்” எனப் பிரபலமடைந்தது.

இதற்குப் பிற்பட்ட நூற்றாண்டில், தென்னிந்தியாவின் மண்ணில் ஒரு பேரரசனின் கனவு கற்பனையாக மாறியது — தஞ்சாவூர் பெரிய கோயில். சோழ வம்சத்தின் சிறந்த மன்னன் இராஜராஜ சோழன் (கி.பி. 985–1014), கி.பி. 1003ல் இந்த பிரமாண்டக் கோயிலை ஆரம்பித்து 1010ல் முடித்தார். வெறும் ஏழு ஆண்டுகளில் நிறைவடைந்த இக்கோயில், தமிழரின் கட்டிடக் கலையின் உச்சமாகக் கருதப்படுகிறது.

சுமார் 66 மீட்டர் உயரமுள்ள கோபுரம், ஒரே கற்களால் கட்டப்பட்ட அதிசயமாகும். கோயிலின் சிகரம் (விமானம்) 80 டன் எடையுள்ள ஒரே கல் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது — இது சோழ காலக் பொறியியல் திறனை வெளிப்படுத்துகிறது.

இரு நினைவுச் சின்னங்களும் யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியச் சின்னங்கள் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ளன. ஆனால் அவற்றின் முக்கியத்துவம் வெறும் கலைநயத்தில் மட்டுமல்ல, காலத்தை வென்று நின்று கொண்டிருக்கும் மனித முயற்சியின் அடையாளமாகும்.

வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கூறுகையில், “பிசா கோபுரம் மனிதத் தவறால் பிரபலமானது; ஆனால் தஞ்சாவூர் கோயில் மனிதத் துல்லியத்தால் பெருமை பெற்றது” என்பதே வித்தியாசம்.

இன்றும், பிசா கோபுரம் ஆண்டுதோறும் இலட்சக்கணக்கான சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது. அதேபோல் தஞ்சாவூர் பெரிய கோயிலும் இந்தியா வருகை தரும் வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளின் முக்கிய தலமாக விளங்குகிறது.

காலம் கடந்தாலும், இந்த இரண்டு கலைக் கோட்டைகளும் உலகின் இரு முனைகளில் இருந்து ஒரே செய்தியை தெரிவிக்கின்றன —

“கலைக்கும் கட்டிடத்துக்கும் எல்லைகள் கிடையாது.”